In memoriam Nico Zonneveld

Bestuur

Eind vorige week bereikte ons het trieste bericht van het overlijden van Nico Zonneveld op 27 mei jl.
Na een gelukkig zeer kort ziekbed is Nico op 90 jarige leeftijd overleden.

nico zonneveld schuin

Een aanzienlijk deel van het huidig ledenbestand van DeZandvoortse zal denken: Nico Zonneveld, Nico Zonneveld, wie is Nico Zonneveld?

Gelukkig weet een groot deel van de wat ‘oudere’ leden zich Nico nog goed te herinneren, zeker die leden die net als Nico ook Sonderland lid van het eerste uur of net wat later waren.
Omdat Nico veel voor onze club betekend heeft en daarvoor als eerste tot Lid van Verdienste is benoemd, is het niet onbelangrijk dat het historisch besef van de ‘jongere’ garde aangevuld en ingekleurd wordt met wat achtergrond informatie.

Nico, op de baan steevast getooid in beige camouflage kleding met om nek en arm een royale zilveren ketting en dito armband, maar ondanks het wat imponerende beeld een bijzonder vriendelijke en zachtaardige man.

Actief als speler en bestuurslid, als wedco voor het dauwtrappen en club wedstrijden en met zijn partner Wim vaak de verzorger van de innerlijke mens vanuit de pantry van de handbalvereniging.
De eigen wedstrijden werden in die tijd nog uitgezet op over de duintoppen en delen van de sportvelden van Duintjesveld, inderdaad toen nog zonder ‘eigen’ baan, je noemt je club ook niet voor niets Sonderland !

In de tijd met Jan Bax als voorzitter, Barry Mom en/of Erna Meijer als secretaris en Rob Croese als redacteur van het clubblad De Rebel, was Nico geruime tijd penningmeester.
De man die het hele verhaal ‘achter op het spreekwoordelijke bierviltje’ kon schrijven: in- en uitgaande posten en de kas, het klopte allemaal, maar niemand anders die het begreep.
Er was toen nog geen PowerPoint presentatie met grafieken en geen computer met geheugen. Het was mensenwerk, hoe mooi was dat.

Het verzorgen van de medemens was een natuurlijke zaak voor Nico en Wim, van koffie tot broodje bal of kroket, van gekookt eitje bij het dauwtrappen, niets was de beide mannen te veel.
Hartelijke en gulle Bourgondiërs. Eenieder die ook eens met die twee op stap is geweest of ze heeft bezocht op hun overwinterplek op een van de Canarische eilanden, weet er van.
Lunchen, dan even siësta, dan borreluurtje, even opfrissen en daarna lekker eten, zo doe je dat.

Een helpende hand bij het Pluspunt in noord, maaltijden verzorgen op het plein, rondbrengen van de ‘tafeltje dekje maaltijden’, ze zorgden goed voor zichzelf maar ook altijd voor alle anderen.
Een waar opmerkelijk en bewonderenswaardig stel.

Sonderland was blij met ze en DeZandvoortse mag ze in eervolle herinnering houden. De club was ook hun thuis, hetgeen ook gold voor eerder genoemde Rob Croese en zijn partner Arthur.
Niet meer dan normaal maar toch ook een beetje bijzonder dat Sonderland/DeZandvoortse een tolerante thuishaven voor allen is.

De uitvaartmis vindt in besloten kring plaats maar is vanuit de Agathakerk te volgen op 4 juni om 14:45 via www.uitvaartmeekijken.com met inlogcode A5473J3V93
zie fotoalbum