Verslag 19 april NGF competitie Team 2

Hein den Dunnen

Vandaag de wedstrijd tussen de werkende van Riel Geldrop en de niet werkende van de Zandvoortse op de golfvoetbalvelden van Ookmeer. Op papier een wedstrijd tussen jong tegen oud, piep tegen kras en/of junior tegen senior
De oorspronkelijke teamsamenstelling moest door een blessure van een van onze speelsters op het laatste moment worden aangepast. Dan zie je de klasse en ervaring van oud/kras/ senior. Een paar telefoontjes en het probleem voor het veldwerk was opgelost. Barbara bleef helaas met de blessure zitten. Hopelijk gaat het snel over.

Wat is wijsheid, een ijzer 7 of ijzer 6 !

Gerard had, na zijn verlies van twee weken geleden, iets goed te maken. Met 6 up werd zijn tegenstander, met de schitterende naam Friedjof, opgerold, afgedroogd en weer gebruiksklaar gemaakt voor de tweede ronde greensom.

Ton Medenblik werd op het laatste moment het greensom “maatje” van Gerard. Ton had ook nog iets goed te maken. Hij was in de eerste ronde tegen een verlies aangelopen. Friedjof en Bas van golfclub Riel, de tegenstanders van Gerard en Ton,  gingen voortvarend van start in de greensom.
Dan komen de wijze lessen van het spelen op de baan van The Dunes te pas.  Riel, lange slagen snel thuis, Gerard en Ton,

Ja, daar kijken jullie van op he

beheerste slagen en met name de tweede slag voor of op de green houden. Klasse gedaan. Wederom werd Friedjof in de tobbe gestopt en nu samen met Bas om na afloop te worden afgedroogd door de heren van Zandvoort.

Hein trof Wil Notten, qua handicap een gelijkwaardige tegenstander. Hein kende de baan door en door en wist met precisie de afslagen recht voor de green te krijgen. Wil had hier wat moeite mee, had geen baankennis en dan ben je op Ookmeer gauw het Haasje. Zo kort voor Pasen is het haasje zijn geen goed vooruitzicht. Met vier plussen en vijf lege eieren werd Wil zijn Goede Vrijdag behoorlijk verstoord.

Mooi plaatje, de molen van Ookmeer

Lillian trof Peter van Moosdijk, geen familie van de kruidendokter, maar toch. Lillian verslikte zich en moest met 3 down aan de kamille thee. Dat deed het goed. Ontspannen laveerden Lillian en Hein in de greensome over de voetbal velden.  All square na all square werd er gescoord. De kruidenthee bleef tot de laatste holes werken. Met twee plusjes op de laatste drie holes bleken de oude knarren goed opgewassen te zijn tegen het jeugdig elan.

De als invalster opgeroepen Oosterse betovering, kwam, zag en overwon. Tegen zulk een lekkernij kon de tegenstander van Riel niet op. Hij had nog geluk omdat Vonny, die het bij de start van de wedstrijd,  het nog te koud vond om in haar Hotpants de ronde te maken. Nu stond ze in een keurige pantalon. Met 1 down ging Frank van Riel de tweede ronde in, hopende op de hotpants.

Gabrielle trof een tegenstander van formaat. Gelukkig waren ze even groot. Toine van Riel dacht als voormalig aannemer dit klusje ook even aan te nemen. Het werd voor hem helaas meerwerk. Gab sloeg Toine uit het lood en met 3 down naar de greensome.
De greensom ging dus tussen twee dames van De Zandvoortse en twee heren van Riel. De  lengte van de heren, ik bedoel de slaglengte, maakten de dames niet uit. Precisie is waar het om gaat. Het werd een enerverende wedstrijd die gelijk eindigden. Een schitterend resultaat.

Iedereen had heerlijk gespeeld. Ookmeer was een goede gastheer en voldaan sjokten piep, kras en senior met een 17 – 5 overwinning terug naar Zandvoort alwaar een record aantal Duitsers zijn neergestreken. Het vorige record dateert nog van 1940.

Het trotse Team 2